Koszty leczenia i rehabilitacji.

Spis treści:

1. Podstawa prawna.
2. Roszczenie.
3. Wykaz niezbędnych dokumentów.
4. Orzecznictwo.

 
1. PODSTAWA PRAWNA:

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.).

Art.444 § 1 k.c. W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do
 naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.

2. ROSZCZENIE:

Zwrot kosztów związanych z leczeniem obejmuje m.in.:

1. koszty zakupów leków;

2. koszty związane z dodatkowym odżywianiem w okresie leczenia i rehabilitacji;

3. koszty pobytu w szpitalu i zabiegów rehabilitacyjnych;

4. koszty konsultacji u specjalistów;

5. koszty zakupu środków opatrunkowych i przyrządów rehab.;

6. koszty związane z dodatkową opieką podczas leczenia;

7. koszty poniesione na zakup sprzętu ortopedycznego, protez;

8. koszty związane z przejazdami osób bliskich na wizyty do szpitali;

3. WYKAZ NIEZBĘDNYCH DOKUMENTÓW:

Oryginały faktur i paragonów.

Karta informacyjna leczenia szpitalnego.

Historia choroby poszkodowanego.

Zaświadczenia lekarskie, wyniki badań, zdjęcia rtg., zwolnienia lekarskie.

Dokumenty medyczne dotyczące rehabilitacji (skierowanie na rehabilitację, karty zabiegów rehabilitacyjnych).

4. ORZECZNICTWO:

Poniżej prezentujemy Państwu tylko wybrane wyroki, przy analizowaniu ich treści, prosimy zwracać uwagę na czas w którym zostały one wydane.

Wyrok SN z dnia 19.09.1967 r. I PR 285/67 (OSNC 1968/3/55):

W wypadku gdy zwiększyły się potrzeby poszkodowanego w zakresie
odżywiania się ze względów na rodzaj skutków wypadku i konieczność ich usunięcia, nie ma podstawy do oddalenia powództwa o rentę uzupełniającą w tym zakresie tylko na tej podstawie, że potrzeby te mogłyby być zaspokojone z sumy przyznanej tytułem
zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Wyrok SN z dnia 26.06.1969 r. II PR 217/69 (OSNC 1970/3/50):

W sytuacji konkretnego zagrożenia całkowitą ślepotą szukanie pomocy i porady u wybitnych specjalistów oraz w znanym zakładzie leczniczym nie może być uznane za zbędne, obowiązek więc zwrócenia związanych z tym wydatków objęty jest przepisem art. 444 § 1 k.c.

Wyrok SN z dnia 07.10.1971 r. II CR 427/71 (OSP 1972/6/108):

W skład kosztów wynikłych z powodu uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, o których mówi art. 444 § 1 k.c., wchodzą nie tylko koszty leczenia w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także wydatki związane z odwiedzinami chorego w szpitalu przez osoby bliskie. Odwiedziny te są niezbędne zarówno dla poprawy samopoczucia chorego i przyspieszenia w ten  sposób leczenia, jak i dla kontaktu rodziny z lekarzami w celu uzyskania informacji
i wskazówek o zdrowiu chorego i jego potrzebach. Odnosi się to zwłaszcza, gdy poszkodowanym jest dziecko i gdy chodzi o wizyty jego rodziców.

Wyrok SN z dnia 27.11.1981 r. IV CR 322/81:

Koszty naprawienia szkody wyrządzonej poszkodowanemu utratą zdolności samodzielnego poruszania się (art. 444 § 1 zd. 1 k.c.) nie obejmują zakupu samochodu dla osoby opiekującej się poszkodowanym w celu przewożenia go.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26.11.1991 r. III APr 75/91 (OSA 1992/6/38):

Prawo żądania zwrotu bądź wyłożenia z góry kosztów leczenia nie pozbawia poszkodowanego okoliczność, że korzysta z uzupełnionego lecznictwa, jeżeli tylko zostanie wykazane, że celowe jest stosowanie takich metod lecznictwa, zabiegów lub środków, które nie wchodzą w zakres leczenia uspołecznionego.

Patrz także: Wyrok SN z dnia 26.06.1969 r. II PR 217/69 (OSNC 1970/3/50).

Wyrok SN z dnia 14.05.1997 r. II UKN 113/97 (OSNP 1998/5/163):

Obowiązek odszkodowawczy z art. 444 § 1 zdanie 1 KC obejmuje zwrot kosztów nabycia samochodu inwalidzkiego niezbędnego dla leczenia i prowadzenia działalności gospodarczej pracownika poszkodowanego wskutek wypadku przy pracy.

Wyrok SN z dnia 12.12.2002 r. II CKN 1018/00:

Wydatki na nabycie nowego samochodu ze specjalistycznym wyposażeniem należy zaliczyć do kosztów wymienionych w art. 444 § 1 k.c., gdy są one konieczne do kompensowania kalectwa osoby poszkodowanej.